Maandelijks archief: juli 2014

De Jongens

Jongens, Deze blog is gemaakt voor oma’s, opa’s, familie, vrienden en ook voor jullie, later als herinnering aan deze fantastische reis.  Maar, ook voor mezelf als aandenken aan mijn bijzondere jongens.  Het was een heel avontuur waarin we samen prettige momenten hebben beleefd en soms moeilijke. Dat samen beleven en ervaren is wat mij het meest […]

Het vliegtuig naar Bogota. (door Jakob)

We namen de taxi van ons hotel naar de luchthaven.  In de luchthaven hebben we ingecheckt en aten we een hamburger.  Er zat nog een familie Belgen te supporteren voor de tv, voor de Belgen tegen Argentinië. Uiteindelijk ging Argentinië met de overwinning lopen. Toen gingen we in het vliegtuig en zagen we dat het […]

Silvia (Gkes)

Niet ver van Popayan wonen de Guambiano indiginas (in Columbia is slechts 1% van de bevolking nog indigina, de Guambiano worden bestempeld als de meest traditionele indigena groep in Columbia). Ze verbazen ons door hun slechte smaak. Hun klerendracht, de mannen met blauwe rokken en een fluo mantel met een bolhoedje, de vrouwen in een […]

Unieke tumbas onder de grond (Gkes)

Tierradentro ligt ver weg voor toeristen. De overheid is de wegen nochtans sterk aan het verbeteren. Dat doet ze ook al om vroeger haast onbereikbare gebieden minder interessant te maken voor de guerilleros om zich daar te verstoppen. Tierradentro is een mooi stukje straatdorp. De gelijknamige archeologische site wordt sinds de jaren 1930 onderzocht. De […]

Cartagena (door Jerom)

We kwamen in Cartagena aan. We hadden geboekt voor een 5 sterren hotel omdat we hier vijf dagen moesten blijven wilden we een goed zwembad. Maar toen we aankwamen was het hotel vol en sliepen we de eerste nacht in een appartement dat heel sjiek was. Maar de volgende dag kregen we wel onze kamer. […]

Cabo de la Vela

Vanaf Riohacha trekken Jkes en Gkes samen het schiereiland Guajira op. De hitte houdt aan. De thermometer geeft tussen de 37 en de 40 graden aan. Met airco op volle toeren rijden we zover noordelijk als we veilig kunnen.  Het landschap verandert en de groene vegetatie verandert in een dorre struikachtige woestijn. De schamele kleihutten […]

Parque nacional Puracé (Gkes)

Onze inheemse gids voor dit park is te herkennen aan zijn houten scepter met kleurige linten. Mensen met een functie in de indigena gemeenschap dragen hier geen uniform of insigne, maar wel zo’n staf (bara of baton in het Spaans) in de hand. We zijn nog plaatsen in Zuid-Amerika tegengekomen, waar de staatsparkwachters het beheer […]